W 1957 roku w Laboratorium Badań Enzymatycznych Uniwersytetu w Wisconsin z przestrzeni komórkowej serca wołu wyizolowano żółty związek. W 1959 roku inna grupa naukowców kierowana przez Prof. Karla Folkersa z laboratoriów firmy Merck wyizolowała ten sam związek i opisała jego budowę chemiczną. Ta złożona cząsteczka okazała się niezbędna w procesach biologicznych zachodzących w żywym organizmie, ze względu na funkcje pełnione przez koenzym w procesach metabolicznych prowadzących do produkcji energii.
Koenzym Ql0 (CoQl0), określany również jako ubichinon lub ubidekarenon jest substancją odżywczą znajdującą się w każdej komórce naszego ciała. Jest on niezbędny do produkcji energii, a bez niej nie moglibyśmy żyć.
Koenzym Q10 odgrywa również rolę w ochronie integralności błon komórkowych przed działaniem wolnych rodników. Ze względu na rolę jaką związek ten odgrywa w organizmie stał się tematem licznych badań naukowych. Poświęcono mu także wiele międzynarodowych konferencji. Prowadzone dotychczas badania wykazały rolę niedoboru lub braku CoQl0 w patogenezie niektórych chorób, zwłaszcza chorób układu krążenia. W większości krajów są one jedną z głównych przyczyn zgonów. Różne czynniki mogą prowadzić do niedoboru CoQl0 w organizmie. Wykazano, że uzupełnienie niedoborów CoQl0 przez jego suplementację prowadzi do:
- normalizacji niektórych mechanizmów odgrywających rolę w patogenezie chorób układu krążenia.
- wywarcia korzystnego wpływu na profil ciśnienia krwi, na układ immunologiczny, oraz na reparację i regenerację tkanek i mięśni.
- odnowy zasobów energetycznych, co posiada szczególne znaczenie u osób w wieku podeszłym oraz u przewlekle chorych.
Zakres działania CoO10, jak również znaczenie jego niedoboru dopiero zaczynają być w pełni poznawane przez naukowców na całym świecie.
Odkrywca CoQl0 prof. Karl Folkers był czołowym badaczem w zakresie roli CoQl0 w zdrowym organizmie, jak również w procesach chorobowych. Badaniom tym poświęcił ponad 35 lat pracy. Szczególnie interesujące są jego badania w dziedzinie biochemii i metabolizmu. Za całokształt badań poświęconych CoQl0 otrzymał zaszczytną nagrodę - Medal Amerykańskiego Towarzystwa Biochemicznego.
Badania z zastosowaniem CoQl0 u ludzi rozpoczęto w Japonii w 1963 r. Ze względu na małą dostępność związku w tym okresie, badania musiały być z konieczności ograniczone. W 1974 r. opracowano w Japonii metody umożliwiające syntezę dużych ilości CoQl0. Pozwoliło to na rozpoczęcie badań klinicznych na dużych grupach chorych, głównie w chorobach układu krążenia. Celem tych badań była ocena skutków suplementacji CoQl0 u badanych chorych.
W 1992 r. sprzedaż preparatu CoQl0 w Japonii osiągnęła taki poziom, że stał się on jednym z 10-ciu najczęściej stosowanych związków biochemicznych w tym kraju.
Szeroko zakrojone badania prowadzone w wielu krajach potwierdziły bezpieczeństwo i skuteczność CoQl0. Dalsze badania stwarzają podstawę dla coraz szerszego zastosowania i rosnącej popularności tego leku. Sprawiły one, że ubidekarenon jest uznawany w Stanach Zjednoczonych za jedno z czołowych osiągnięć w dziedzinie biochemii i metabolizmu.
C.V.P. (310)274-1001 |
Hali-Z
